Wie ik ben, als je de titels weghaalt

Ik ben in de eerste plaats vader en zoon. Daarna pas alles met een functietitel erop. Wat me daarnaast het best typeert: ik ben eeuwig nieuwsgierig naar het waarom achter dingen, een bewust mens die probeert het goede te doen, en iemand die liever elke dag gemiddeld 1 procent beter wordt dan in één keer perfect wil zijn.

Mensen die me net kennen vinden me, denk ik, lastig te doorzien. Er zit een hoge drempel voor, hoor ik vaak. Wie me beter kent merkt dat die drempel eigenlijk vrij snel verdwijnt: ik ben makkelijker dan ik overkom, emotioneel redelijk volwassen, en ik heb gewoon veel passie voor de dingen die me lief zijn.

Mijn geloof is het fundament onder dat alles: de manier waarop ik naar mensen kijk en keuzes maak. Ik probeer te leven zoals de Bijbel dat voorschrijft, wetende dat dat niet altijd lukt. Juist daarom vind ik het belangrijk om eerlijk te zijn over mijn fouten, er verantwoordelijkheid voor te nemen en te laten zien dat ik ervan leer.

En ik geloof dat iedereen gelijkwaardig is, ongeacht functie of positie. Dat betekent dat ieder mens respect verdient en serieus genomen wordt.

Energie krijg ik van dingen die blijvend zijn: een nieuwe gewoonte die beklijft, een mooi project, avontuur met mijn zoon en familie, een overwinning net buiten mijn comfortzone. Ik loop leeg op het tegenovergestelde: mensen die een probleem alleen maar benoemen zonder ooit met een oplossing te komen, of situaties zonder enig perspectief. Ik kijk liever naar wat er kan verbeteren dan dat ik blijf hangen in wat er misgaat.

Orde geeft me rust, ontspanning geeft me ruimte, en die combinatie werkt voor mij het beste.